ECE 008 - Erken Çocukluk Eğitiminde Geleneksel Çocuk Oyunları

Öğretmen adaylarının geleneksel çocuk oyunlarını öğrenmelerini ve geleneksel çocuk oyunlarını içeren etkinlikleri MEB Maarif Modeli Okul Öncesi Eğitim Programı’na uygun şekilde planlayabilmelerini sağlamak.

Geleneksel çocuk oyunlarının tanımı ve erken çocukluk döneminde eğitimsel ve gelişimsel açıdan önemi; geleneksel çocuk oyunlarının kültür aktarımındaki ve kültürel kimlik inşasındaki rolü; MEB Maarif Modeli Okul Öncesi Eğitim Programı’na uygun şekilde geleneksel çocuk oyunlarını içeren etkinlikler planlama; geleneksel çocuk oyunlarıyla okul öncesi dönem çocuklarına edindirilebilecek beceriler (alan becerileri, sosyal-duygusal öğrenme becerileri, okuryazarlık becerileri); geleneksel çocuk oyunlarıyla okul öncesi dönem çocuklarına edindirilebilecek kavramlar, eğilimler ve değerler; geleneksel çocuk oyunlarında öğrenme ortamları ve kullanılan materyaller; geleneksel çocuk oyunlarının erken çocukluk dönemine uyarlanması ve oynanması.

1. MEB (2024). Yüz Yüze 100  Çocuk Oyunu (QR kodlu)- https://tegm.meb.gov.tr/dosya/100cocukoyunu.pdf  
2. GÜNCELLENEN Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Okul Öncesi Eğitim Programı (TYMM OÖEP)- 2026 (Güncellenme tarihi: 14.09.2026) https://tegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2026_09/6aa835279ca66960762489_Okul_%C3%96ncesi_EP_TTKB.pdf 
3. Başal, H. A. (2018). Geçmişten Günümüze Türkiye’de Geleneksel Çocuk Oyunları. (Genişletilmiş 2.baskı). Nobel Akademik Yayıncılık.
4. Atlı, M. ve Bozkurt, T.M. (2022). Geleneksel çocuk oyunları: Eğitsel Oyunlar. Nobel Akademik Yayıncılık.
5. Temiz, G. (2026). Taştayım Topraktayım: Darüşşafaka Geleneksel Çocuk Oyunları. (2.baskı). Nobel Akademik Yayıncılık.
6. Kanak, M. ve Kurtdede Fidan, N. (2023). Geleneksel Çocuk Oyunları. Eğiten Kitap Yayınları.

1. Demir, N. (2022). Geleneksel Türk Çocuk Oyunları (10 Cilt Takım). Altınordu Yayınları.
2. Gülay Ogelman, H., Özdemir, C., & Bayraktaroğlu, E. (2026). Okul Öncesi Dönemde Geleneksel Çocuk Oyunlarının Yaratıcılık ve Sosyal Konum Üzerindeki Etkileri. Uluslararası Medeniyet Çalışmaları Dergisi, 11(1), 101-115. https://doi.org/10.58648/inciss.1909606
3. Dervişoğlu, E. (2026). Modern Anlatılarda Geleneksel Çocuk Oyunları. Türk Folklor Araştırmaları, 373,  44-68. e-ISSN 3023-4670  DOI: 10.61620/tfa.138. https://turkfolklorarastirmalari.com
4. Mıhladız, N., & Pepe, K. (2025). Ebeveynlerden çocuklara geleneksel çocuk oyunları. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, 74, 692-707.   https://doi.org/10.21764/maeuefd.1551461 
5. Özdemir, O. (2025). Maddi Kültür Bağlamında Geleneksel Türk Çocuk Oyunlarının Mekânsal Boyutları. UFÜ Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 1(2), 1-18. https://doi.org/10.29329/ufusobed.2025.1337.1
6. Çalı, O., & Yıldız, R. (2024). Geleneksel Çocuk Oyunlarının Bedensel Zekâya Etkisi. Sivas Cumhuriyet University Journal of Sport Sciences, 4(3), 94-101
7. Koyuncu, F., & Bulut, G.G. (2022). Geleneksel çocuk oyunlarının kültürlerarası etkileşimi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (12), 499-519.
8. Bağcı, S., & Kaya, İ. (2022). Okul öncesi dönemde çocukların fiziksel aktivitelerinin artırılmasında geleneksel oyunların rolü. Journal of Sustainable Educational Studies (JSES), 3(2), 141-149.
9. Bay, N. ve Bay, Y. (2020). Kültürel Çocuk Oyunları: Türk Topluluklarında Bir Saha Araştırması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(70), 657-670.
10. Akay, R. (2017). Geleneksel Çocuk Oyunlarının Çocuk Gelişimine Katkıları Üzerine Bir Araştırma. International social science studies Journal, 3(10), 1385-1393. doi : 10.26449/sssj.153.
11. Sümbüllü, Y.Z. ve Altınışık, E. (2016). Geleneksel Çocuk Oyunlarının Değerler Eğitimi Açısından Önemi. ETÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, I/2, 73-85.
12. Güneş, M. ve Güneş, H. (2011). Öğretmen ve öğrenciler için yaşayan çocuk oyunları. (Genişletilmiş 3.baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Ders değerlendirme kriterleri:

Vize: %50

Final: %50

Vize ve Final sınavları, yazılı sınav şeklinde değil, dosya teslimi şeklindedir. 

İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Lisans Eğitim ve Öğretim Yönetmeliği Üçüncü Bölüm Eğitim Ve Öğretimle İlgili Esaslar

Derse Devam Zorunluluğu

MADDE 21

(1) Üniversitede öğrenciler; bir yarıyıl içinde, teorik derslere %70, uygulamalı derslere %80 oranında devam etmekle yükümlüdür. Her öğretim elemanı, derslere devam mecburiyetini bu esaslara göre kontrol eder.

(2) Dersi veren öğretim elemanı, derse devam mecburiyetini yerine getirememiş öğrencilere ait listeyi, akademik takvimde belirtilen derslerin bitiş tarihinde Öğrenci Bilgi Sistemi üzerinden ilan eder. Bu öğrenciler, belirtilen dersten devamsız sayılır ve o dersin dönem sonu sınavı ile bütünleme sınavına giremez. Başarısız sayılan bu öğrencilere dersi veren öğretim elemanı tarafından DZ notu verilir. Bir dersten DZ notu alarak başarısız olan öğrencilerin ders tekrarında derse devamları zorunludur. Öğrenciler, ilgili yönetim kurulu tarafından belirlenen esaslar doğrultusunda ders, uygulama, laboratuvar çalışmalarına devam etmek ve dersi veren öğretim elemanının yapacağı diğer yarıyıl içi sınav ve çalışmalara katılmak zorundadır.

(3) Milli takım ve üniversitelerarası spor karşılaşmalarında veya kültürel etkinliklerde Üniversite yönetimi tarafından görevlendirilen sporcu ve öğrencilerin, bu etkinliklere ve bunların hazırlık çalışmalarına katılmak zorunda olmaları sebebiyle öğrenimlerine devam edemedikleri süreler, devam süresinin hesabında dikkate alınmaz; öğrenciler bu süreler içinde giremedikleri sınavlara, dersi veren öğretim elemanı tarafından ilan edilen gün ve saatte girer.

(4) Ders tekrarı durumunda, daha önce devam şartı yerine getirilmiş olan teorik derslere devam şartı aranmaz. Ancak; ders tekrarı yapan öğrenci, dersi veren öğretim elemanı tarafından belirlenen diğer şartlara uymak zorundadır.

(BKZ.https://www.izu.edu.tr/izu-hakkinda/mevzuat/yonetmelikler/lisans-egitim-ve-ogretim-yonetmeligi  )