BES 306 - Toplumda Beslenme Sorunları ve Epidemiyolojisi

Türkiye ve dünyadaki halk sağlığını etkileyen beslenme temelli problemlere yönelik çözüm önerileri geliştirebilmeleri için epidemiyolojinin temel ilkelerini ve araştırma yöntemlerini kullanarak bilgi ve becerilerini arttırmaktır. Öğrencilerimizin beslenme sorunları ve epidemiyolojilerinin ve çeşitli vitamin ve mineral yetersizliklerinin belirlenmesi, saptama yöntemlerinin öğretilmesi amaçlanmıştır.

Bu dersin içeriğini; ülkemizde ve Dünya’da görülen beslenme sorunları ve epidemiyolojisi (protein-enerji malnutrisyonu, şişmanlık, diyete bağlı kronik hastalıklar, demir yetersizliği anemisi, iyot yetersizliği hastalıkları, diş çürükleri, çinko yetersizliği, raşitizm, osteomalasi, osteoporoz, vitamin yetersizlikleri, folik asit yetersizliği, risk gruplarında beslenme(işçi, yaşlı beslenmesi vb), afet durumlarında beslenme, müdahale programları, ulusal besin ve beslenme plan ve politikaları oluşturmaktadır.

Prof. Dr. Sabahat Güven Tezcan, Temel Epidemiyoloji .(2017).Yayıncı.Hîpokrat Kitabevi.Ankara

Aktaş, B. (2011 - 2012). TurkMSIC Halk Sağlığı Alt Komitesi. Epidemiyoloji Kitapçığı. s. 3-11.
Altınsoy, N. (2008). Epidemiyoloji kavramı ve temel yaklaşımlar: Cilt 79. Sayı 1.
Aschenghrau, A., Seage, G.R. (2013). Esentials of Epidemiology in Public Health (3.Baskı). Boston. S. 8-28.
Bihopal, R.S. (2002). Concepts of Epidemiology: An integrated introduction to the ideas, theories, principles and methods of epidemiology (1. Baskı). New York: Oxford Unıversıty Press. s.2-6.
Brownson, R. C., & Petitti, D. B. (2006). Applied epidemiology: theory to practice. Oxford University Press on Demand.s:5.
Çakır, A., Güç, H., Ocaktan, A. (2009). T.C. Sağlık Bakanlığı. Temel Epidemiyoloji (2.Basım). Ankara: Başak Matbaacılık ve Tanıtım Hiz. Ltd. Şti. s.1-4.
Ergör, G. (1995). Bölge Sağlık Yönetimi. İçinde: Bölge Sağlık Yönetiminde Epidemiyoloji El Kitabı, Bertan M, Enünlü T (çeviri editörleri). Kitabın orijinal
adı(italik), Vaughan JP, Morrow RH. Baskı sayısı, Ankara, Üçbilek Matbaası .s.8.
Friis, R.H, Sellers, T.A. (2O12). History and Scope of Epidemiology. Epidemiology for public Health Practice. Jones & Bartlett Publishers. S. 23-48.
Gülesen, Ö. (2001). Çağdaş Epidemiyoloji (2.Basım). Bursa: Vipaş Aş. s. 1-7.
Harkness, G.A. (1995). Epidemiology in Nursing Practice. Tokyo: Mosby. s. 3-22.
Kalaça, S. (2011). Türk Farmakoloji Derneği Klinik Çalışma Grubu Elektronik Bülteni. Gözlemsel araştırmalar.
Kılıç, S. (2006). Biological Weapons And Bioterrorism. Turk Hij Den Biyol Derg; 63(1): 1-20.
Köksal, S. (2007). Epidemiyoloji. Cerrah Paşa 40. Yıl Halk Sağlığı Kitabı. İstanbul. s. 49-59.
Schoenbach, V. J., & Rosamond, W. D. (2000). Understanding the fundamentals of epidemiology: an evolving text. Chapel Hill: North Carolina.
Serinken, M., Kutlu, S.S. (2009).Biyoterörizm ve Şarbon. Türkiye Acil Tıp Dergisi. 9(4): 185-190.
Tezcan, S. (1992). Epidemiyoloji Tıbbi Araştırmaların Yöntem Bilimi. Ankara.
Tezcan, S. (2015). Epidemiyoloji. Güler, Ç., Akın, L. (Ed.), Halk Sağlığı Temel Bilgiler 1 içinde ( s. 96-130) (3.Baskı). Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Derse %70 devam zorunluluğu bulunmaktadır.